आई-बाबांनी शिकवलेले १० आयुष्याचे नियम जे आजही पाळतो
माझी आई महानंदाबाई आणि बाबा यादवराव लोखंडे हे दोघेही शेती व्यवसाय करणारे साधे माणसं. पण त्यांनी मला जे शिकवलं ते आजही माझ्यासाठी सर्वात मोठं बक्षिस आहे. पैसे नव्हते, मोठी डिग्री नव्हती, पण त्यांच्याकडे आयुष्याचा खरा अनुभव होता.
आज मी मोठ्ठा झालो, छत्रपती संभाजीनगर येथे राहतो, पण या दहा गोष्टी आजही रोज पाळतो. तुम्हाला पण आवडतील अशी खात्री आहे.
१. “उगाच पैशासाठी मन मारू नको”
बाबा म्हणायचे, “पैसा कमवायचा आहे, पण त्यासाठी स्वतःच्या मनाला मारून नको.” मी एकदा चांगल्या पगाराची नोकरी सोडली कारण तिथे मला रोज मन मारून जगावं लागायचं. तेव्हा बाबांनी फक्त हसून म्हणाले, “बरं केलंस.” आज मला पैसा कमी मिळतोय, पण झोप शांत येते.
२. “राग आला तर बोलण्यापूर्वी दहा पर्यंत मोज”
आईचा हा नियम. लहानपणी भांडण झालं की ती दहा पर्यंत मोजायची आणि मगच बोलायची. आजही ऑफिसमध्ये किंवा घरी राग आला की मी दहा पर्यंत मोजतो — ८०% वेळा राग आपोआप निघून जातो.
३. “जेवणात मीठ कोणी टाकलंय हे लक्षात ठेव”
आई म्हणायची, “जेवणात मीठ कोणी टाकलंय हे कधी विसरू नको.” म्हणजे ज्याने आपल्याला मदत केलीय त्याची कधीही कदर कर. आज मी जिथे जिथे पोहोचलो तिथे मला मदत करणाऱ्या माणसांचे आभार मानतो.
४. “सकाळी लवकर उठलास तर दिवस लांबतो”
बाबा ५ वाजता उठायचे. आज मी ५:३० ला उठतो. सकाळी 1 तास एकटेपणा मिळतो — मॉर्निंग वॉक, व्यायाम, उन्हात उभे राहणे — दिवस खरंच लांबतो आणि छान जातो.
५. “दुसऱ्याच्या ताटातलं जेवण कधी चांगलं नसतं”
शेजारच्याकडे नवीन गाडी आली की मला पण हवंहवंस वाटायचं. बाबा म्हणायचे, “दुसऱ्याच्या ताटातलं जेवण कधी चांगलं नसतं.” आज मी फक्त माझ्याकडे असलेल्या गोष्टींकडे बघतो — समाधान वाढलं.
६. “खोटं बोललास तर पायाखाली जमीन सरकते”
एकदा लहानपणी खोटं बोललो आणि रडत-रडत घरी आलो. आईने फक्त एवढंच म्हटलं, “खोटं बोललास तर पायाखाली जमीन सरकते.” आजही छोट्यातली छोटी गोष्ट खरी सांगतो.
७. “दुसऱ्याला मदत करशील तर देव तुला परत करेल”
आमच्याकडे पैसे नव्हते, पण आई घरी आलेल्यांना जेवण द्यायची. आज मी जेव्हा कुणाला मदत करतो, तेव्हा मला विश्वास आहे की आई-बाबांचं आशीर्वाद कायम मिळतात.
८. “शिका, पण शहाणे व्हा”
बाबा म्हणायचे, “फक्त मार्क मिळवायचे नाहीत, शहाणे व्हायचे आहे.” त्यामुळेच मी फक्त डिग्री नव्हे तर आयुष्य शिकलो.
९. “कष्टाला कधी फसवलं नाही”
बाबा शेतात राबराब राबायचे आणि म्हणायचे, “कष्टाला कधी फसवलं नाही.” आज ब्लॉगिंगमध्ये किंवा कामात कितीही दमछाक झाली तरी मला हे वाक्य प्रेरणा देते.
१०. “आपलं काम आपण करायचं, बाकी बुद्धावर सोडायचं”
आई-बाबांचा शेवटचा नियम. मी फक्त माझं १००% देतो, निकालाची चिंता करत नाही. यामुळेच मन शांत राहतं.
हे दहा नियम मला माझ्या आई-बाबांनी दिलेली सर्वात मोठी शिकवण आहे.
तुम्हाला तुमच्या आई-वडिलांनी कोणता सर्वोत्तम सल्ला दिलाय?
कमेंटमध्ये नक्की सांगा, मी प्रत्येक कमेंट वाचतो! ❤️
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा